Жанчынаю станеш ты безь мяне, бяз бацькі народзіш сына, а я загіну на жорсткаЙ вайне і хутка ў крыві астыну. Мяне падбярэ санітарны ўзвод: да цела прывяжуць рукі і белай фланэлькай нрыкрыюць рот пад вусьцішны сьвіст базукі. Заціхне на бруствэры наш камісар, сяржанту прастрэляць грудзі, і кроў зашыпіць, як зьмяіны цар, сьцякаючы ў глебу Жмудзі.
|
|